Frankrijk: Le Moulin d'Ayssènes bij de Tarn in de Sud Aveyron

Niets blijft wat het is. Net een mail gekregen dat de fantastische Louis, de uitvinder van de Moulin d'Ayssènes, het molenhuis bij de Tarn, is komen te gaan. Een paar maanden na ons laatste verblijf in 2009.  Maar het huis wordt nog steeds verhuurd door zijn zoon. Tijd om een hommage te brengen aan een origineel huis van een schitterend man. Ook dit is ondertussen geschiedenis: het huis is verkocht aan een Belg in 2015. Geen idee of het nu nog/opnieuw wordt verhuurd. Voor ons is de ziel eruit, Louis sowieso weggerenoveerd.

Zoek Louis in de Moulin d'Ayssènes

Le moulin d'Ayssènes:
een huis met (een) stroom

Toen we destijds zochten op 'molen' en 'water' vonden we één adres met als extra de kwalificatie 'geen aansluiting op elektriciteitsnet'.  ?!? En we boekten.

Het vooruitzicht was dus een elektriciteitsluwe week: een koelkast en vuur op gas, 's morgens genoeg elektriciteit omdat de beek na de dauw voor water en dus energie zorgde, 's avonds lezen bij kaarslicht want de bomen zuigen na een warme dag het riviertje quasi leeg.

Niet dus. De gasten voor ons apprecieerden de groene reflex niet en toen wij er eind augustus aankwamen had EDF er een klant bij.

Water, Frans brood en spelen

Water, biologisch brood en spelen

Het huis is er één waar achter elke steen, onder elke trap, om elke hoek iets te ontdekken valt. Eens de verstomming over de trapeze en schommel in de woonkamer, de luchter van sprokkelhout, de tafel van een gevelde boom, het bad in de vorm van een zeilboot, de handgemaakte gezelschapspellen,...  is geweken. Een huis zonder ook maar één IKEA-spul. Alles werd door Louis gevonden, verzonnen en/of vervaardigd.

De tuin is onmetelijk groot, geen idee waar hij begint of eindigt. Er is een moestuin met groenten en fruit. Er is de beek die de molen van water voorziet, maar ook een riviertje met als het een beetje meezit een pad erlangs tot aan de Tarn. (het pad valt ook zelf te maken trouwens).

En het biologisch brood was te koop in het dorp, bij een ex-lief van Louis.

Waterschommelen

De mooie molenaarsdochter

Omdat Louis niemand er meer mee kan verrassen, zijn wij het verschuldigd de voorgeschiedenis van het huis uit de doeken te doen.
Toen Louis en zijn lief eind jaren 60-begin jaren 70 met hun 2CV Frankrijk doorkruisten op zoek  naar een huis, werden ze, na de zoveelste maire te hebben aangesproken, de weg gewezen naar de vervallen molenaarswoning aan de voet van het dorp Ayssènes. Eén van de twee gebouwen was nog min of meer in tact, het andere, de woning zelf eigenlijk, was doorkliefd door een boom. De plek beantwoordde aan de idealen van een verliefd hippiekoppel en werd voor een paar oude Franse franken van de burgemeester gekocht. Terwijl ze de schuur opknapten, ontdekten ze dat zich onder het dak van de ruïne een nog volledig ingericht huis bevond met gedekte tafel, kleren en servies in de kast. Gevraagd naar een verklaring in het dorp, hield iedereen de lippen stijf op elkaar. Pas jaren later kwam het verhaal naar boven. De molenaarsweduwe was met wat ze kon dragen in het holst van de nacht vertrokken met haar zwangere dochter. De dorpspastoor had een elegantere exit van zijn bisschop gekregen: een nieuwe job in een parochie in een stad met een dienstmeid... met een baby.
Louis knapte uiteindelijk niet de schuur maar de woning als woonst op.

Droog schommelen

De lakmoesproef:

Gezellig ingericht met persoonlijke toets (valt er iets te ontdekken?)
Warm water
Water om in te zwemmen
Zicht op iets moois
Ver van alles weg voelen, maar dichtbij een dorpsplein met cafe, restaurant en markt zitten (te bereiken zonder gevaar voor lijf en leden)
Genoeg borden, glazen, bestek (voor de uitgestelde afwas) en een keuken errond
De eerste touroperator op 25 km afstand
Ruimte: binnen en buiten (voor zes personen en meer)
H&M, starbucks op wandelafstand
Televisie, Wii

En hier was de link naar de gîte. Het is definitief gedaan. Het huis is verkocht.

Low Impact Man Louis

Louis Lebrun was in ecologisch opzicht een low impact man avant la lettre (voilà, hier zijn ze, de talen), maar in sociaal-cultureel-historisch opzicht was hij dat geenszins.