Translate

zondag 21 april 2013

Sicilië: de barbier van San Vito lo Capo

En nog meer Italië. San Vito lo Capo was een paar jaar lang onze vaste novemberbestemming. November dat betekent flirten met de grens tussen zomer en herfst. Zo kwamen we er al eens aan met een graad of 30 (plakkerig slapen, muggen,...) en vertrokken we met vorst.
Oude cinema/ woonst in San Vito lo Capo
Onze vaste locatie aldaar: een omgebouwde oude cinema. Al klinkt dat sexier dan het resultaat van de verbouwingen. Dit huis vonden we op aloude ambachtelijke wijze. Vlucht naar Palermo, uithoekje gezocht en gevonden (ook wel aangeraden door gelijkgestemde ex-collega), auto gehuurd, kroost en man op strand geplant en zelf op wandel naar een 'affitase'.

Strandvertier San Vito lo Capo

Vlakbij het centrale plein voor de kerk dus, in een klein steegje, in het autovrije gedeelte van de stad - jawel, Italië en autovrij in één zin - dichtbij een gelateria, een restaurant, de avondpromenade van de San Vitoërs, de zee, bakker en de barbier, daar lag ons huis. De barbier, dat werd onze huisbaas. De drie studio's in de cinema, dat werd ons nachtverblijf. Het dakterras, het dagverblijf.

Het plein



Onze kennismaking met de kapper gebeurde via zijn vrouw, een Duitse, die zich al zo'n slordige 25 jaar mevrouw De Kapper mag noemen en ons via de olijfoogst in de familie introduceerde. Jaar na jaar op 1 november namen we ons deel van de olijfoogst voor onze rekening en schoven en passant ook aan bij grootmoeders geïmproviseerde dis tussen de Fiats en de olijfbomen, met zicht op de Zee en misschien wel Afrika. San Vito heeft iets met Noord-Afrika. Dat merk je aan de keuken (en de asielzoekers die er de laatste keer plots verbleven in een leegstaande kazerne).



San Vito leeft een beetje in afzondering. Het stadje is omgeven door een natuurgebied (Riserva dello Zingaro), een kleine overwinning van de groenen op de maffia. In het natuurgebied liggen geen wegen en komen dus geen auto's. Je kan er stappen naar het idyllische (cliché, maar écht het enige passende woord) vissersdorp Scopello en onderweg in elke baai zwemmen of je kan er met een grote boog omheen naartoe rijden en dan en passant wat Griekse oudheid of een zoutmijn bijpakken of als het dan toch vriest, gaan opwarmen in een warmwaterbron-zwembad (Terme Segestane).

Warmwaterbronzwembad
Aan het aantal te verhuren huisjes te zien (wel maar één hotel van belang) lijkt San Vito me geen geschikte zomerbestemming, wellicht is het er ook nog veel te warm in juli en augustus, maar in het najaar en voorjaar is het er fantastisch. Mijn collega ging er voor de tonijnvangst, want daar teerde de streek vroeger op. Wij gingen er voor het turkooise water, de rots, het onafgelikte van het dorp en al wat er aan historisch en natuurlijk erfgoed te zien is in de omgeving. De studio's zijn op zich niet waw, maar ze kunnen niet beter liggen, in november. En de familie is tegelijk warm en gastvrij en afstandelijk en discreet. Omdat het seizoen in november eigenlijk dood is, kregen we de drie studio's samen voor een prijsje.


Voor de kinderen is San Vito lo Capo een paradijs: strand, verlaten speeltuin, publiek tennisterrein, haventje, speelstegen, poezen, ijsjes, pasta, pizza

Spelen voor de deur van onze woonst

De hoofdstraat

Speeltuin van San Vito lo Capo

De lakmoesproef:
    Gezellig (mmm) ingericht met persoonlijke toets (valt er iets te ontdekken?)
    Warm water
    Water om in te zwemmen in de buurt
    Zicht op iets moois
    Ver van alles weg voelen, maar dichtbij een dorpsplein met cafe, restaurant en markt zitten (te bereiken zonder gevaar voor lijf en leden)
    Genoeg borden, glazen, bestek (voor de uitgestelde afwas) en een keuken errond
    De eerste touroperator op 25 km afstand
    luizenproduct bij de apotheker
    Ruimte: binnen en buiten
    H&M, starbucks op wandelafstand
    Televisie, Wii
Geen link naar dit huisje :-(



Ontbijtzicht vanop het dakterras

Verder is Sicilië Sicilië...

...mee met zijn tijd: recycleren





Geen opmerkingen:

Een reactie posten